خدارو صد هزار مرتبه شکر ترم جدید شروع شد

کلا از بی کاری متنفرم  واز حالا عزای اینو گرفتم که ترم آخرم

البته پایان نامه باقی مونده و باید واسش از جونو دل زحمت کشید.

موضوعاتی که باید این ترم مقاله و پاور پوینت ازشون تهیه کنم به قدری شیرینن

که میگم کاش صبحها سر کار نمیرفتم و ساعتها در کتابخونه صفحه نوردی میکردم

بعد هم در نورهای مختلف روز و شب از طاق و قوس و کاشی و ازاره در و پنجره

کتیبه ثلث و کوفی   و محراب عکس میگرفتم بعد تو شبستان شمالی مسجد  رو به

حیاط و ایوان جنوبی میشستم و فکر فکر و بازهم فکر میکردم  بعد کاغذ رو با

نقش مسجد سیاه  میکردم اونم در حالیکه موسیقی متن صدای فواره و حوض صحن

تو حیاط  مسجد ه و این صدای بهشتی شر شر آب و نور سبز الهام بخش میشد و

شعر شعله میکشید و تمام وجودم رو گرم میکرد تا من تک تک سلولهامو حس کنم

همونجا میموندم تا خود اذان وضو میگرفتم تا آب گرد و غبار صبح تا الان رو از رو

صورتم بشوره تا چشمهام بهتر ببینند تا دستهام شسته شده تا غذای عشقو با انگشتهام ببلعم

  دیگه الان جانمازمو کنار حوض باز کردم ا لله و اکبر که چه قدر بزرگ و زیبایی

و ما هم هزاران ساله دست به کار شدیم تا خودمونو زیبا کنیم   و دست به افرینندگی بزنیم

آجر روی آجر کاشی روی آجر گل و پرنده روی گچ نقش عشق روی فلز  و طبیعت روی فرش ..

و موسیقی که سینه به سینه گشته/ نقش ساز هست و لی نوا در دل من در روح تو

  صدای دارالسلام بهشت رو فریاد میزنه  سالهاست که هنر در دلهای ماست تا خودمونرو

شبیه  منشا نور و محبت کنیم

چون پاییزه حتما سردم میشه  حیاط رو ترک میکنم میرم به سمت محراب آروم آرو م

قدم بر میدارم تا گلهای فرش زیر انگشتهای پام له نشن درست روبرومه دری که

به بهشت باز میشه گلهای رونده بهشت از در بیرون زدن برگهاش هم همینطور

یکی دره بهشت رو  در ثانیه منجمد کرده که ما صدها سال در حسرت پشت در بسوزیم

جلوش زانو بزنیم و قدرت بگیریم

بجنگیم  در این میدان حرب تا روزی سر به سلامت از محراب به در ببریم

بجنگیم با بدیهای درون .

بهشت ..... بهشت .... حضور دائم نور غیبت بدیها

و پشت دیوار محراب سرزمینی است که مرا میخواند و قفس تن مانع عبور.............

اما مگه من چه قدر عوض شدم یا چه قدر حرف نو و جدید واسه گفتن دارم .

راضیم شکر .

مگه یه آدم از زندگی چی میخواد.همین که محبت دارم به همه منو سیراب کرده

امیدوارم هیچوقت عوض نشم و به غیر از محبت نیاز دیگه ای حس نکنم .

البته یه چندتایی از بچه های کلاسم این حرفارو میخونن سر کلاس اخم و تخم کوچولویی

که هست اونم از محبته والا .

خلاصه که مخلص تمام حرفام همینه جز محبت هیچی تو دنیا نیست.

یارب مپسند که مکدر شود آیینه مهر آگینم

چرا واقعا وقتی عصبانیم هستم از دست کسی هنوز مودبم؟

 از ته دلم میخوام 4 تا گنده بارش بکنم ولی نمیتونم .

  به دلا یل  روانشناسی حتی قاتلا هم  تحت تاثیرشرایط خاصی  دست به ارتکاب جرم میزنن واگه هر ادم دیگه ای در شرایط مشابه بعضی  از همینها باشه همین کارو انجام میده.پس خیلی از اشتباهات ادمها از ندانم کاریه وخودشون از قصد این کارو نمیکنن  یعنی شرایط اجتماعی محیطیه که  شخصیت انسانهارو شکل میده که البته نا گفته نمونه که  قابل تغییر هم هست ولی بعضی هم زیاده روی میکنن اینه که من از کسی کینه به دل نمیگرم حتی یه قاتل.

تنها چیزی که منو اذیت میکنه اینه که  وقتی آزارت به کسی نرسیده باشه یه نفر بیجا  ازت خرده بگیره  فقط هی علامت سواله که میبنم و میپرسم

مگه من چی کارکردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بازم میگم که هر اتفاقی دلیلی داره و قتی فکر مکنم میبینم اصلا مشکلی ندارم

هر کس هرچی میخواد بگه وقتی قلب پر از محب باشه نفرت جایی نداره

خدایش در همه حال ازبلا نگه دارد

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

هیچ چیز سر جاش نیست دنیا اصلا سر ناسازگاری داره با من اینروزا

 میدونم هیچی بی دلیل نیست .

ادم سعی میکنه اسه بره اسه بیاد ولی یهباره تمام معادلات

به هم میریزه و یه علامت سوال بزرگ بزرگه بزرگ

سبز میشه و چراهای بزرگتر.

خداوندا خودت کمک کن امروز من از خودم بدم اومد

از خودم راضی نیستم

من به ایده ال رشدی ذهنی خودم نرسیدم

سلام

خوبم

شادم

غمگینم

همه چی همه نوع حس یکجا دم دست در آن واحد

ولی مثل قبل نیستم

شاید الان بهتر باشم نمیدونم

فکر میکنم یه کمی شدم عروسک کوکی

صبح سر کار تا عصر

open your books

which page

why are u late

why were u absent

we do need english we do need it

close your books

iam going to ask ..

بعد دوباره خونه

نهار

اینرنت

خواب

دوباره اینترت

شام

خواب

فعلا  همانطوری که همه

از آدم انتظار  دا رن هستم

اما  من این نیستم

من آن بادم که در کوهم

/من آن نورم که میجوشم واز این نورم جهانی را درخشانتر شادتر میسازم

/ من آن عشقم که سنگ مرده را جانی دگر بخشم

/من آن آبم/ دل غمگین و پژمرده خرم و شاد میدارم

/کجا رفتند  آبو نور و باد این سه/ که تکرار است کارم تکرار هر روزه

همینجوری یهو تابستونو تعطیلاتشم تموم شد عمر میگذره

این سه را چشم در راهم تاخودم باشم

قبل از تموم شدن سفر

يه خبر مهم داغه داغ

هيچ هواستون هست ما در چه مرحله اي هستيم؟

ادبيات ما در مرحله گذر قرار گرفته ما يه حلقه مفقوده هستيم

كه پيدا شديم تا  گذر از نثر كلاسيك به عاميانه رو شاهد باشيم

 شايد هم نبينيم !.

ما نسل گذر هستيم  ما نه جرات كلاسيك بودن رو داريم نه جرات

 كاملا عاميانه شدن رو.

ما هممون جونهاي اين نسل نه تو ادبيات نه تو شيمي و فيزيك

(چرا هميشه شيمي و فيزيك كنار هم ميان لابد شيمي و رياضي

 تركيب زشتي هستن)حرف جديدي واسه گفتن نداريم لطفا از من

 ايراد نگيرين منظورم يه سبك نو يه تحول اساسيه  .

نوزاد متولد اول ارديبهشت 88 تولدت در مرحله گذر مبارك

شايد تو يك ردپاي جديد از خودت در برف به يادگار خواهي گذاشت .

اين مطلبو ديشب ساعت 2 نوشتم امروز كه typeshكردم يادم افتاد

 فردا يه عزيز به جمعمون اضافه ميشه

آرمين و صوناي عزيز تولد پسرتون مبارك ياشه

 يادش بندازين واسش چه آرزويي كردم

ممنون فریبای عزیزم اولین نفری که متوجه شد شما بودین شاید

 هم بقیه دیدن ولی روشون نشده که بگن واقعیت اینه که نو آوری

 بود وجود ۳ تا  ه ه ه  در کنار هم منو وسوسه کرد تا شاید یه نو آوری

بیمزه از نسل گذر سر بزنه تا تبدیل شه به هیچ هواستون هست

خودم خوشم اومد حمین شما چه طور

وین خیالی باطل باطل بود

کاش جمله هایم اندکی موزون بدند

یا که حتی نغز و پر معنی بدند

فرق را باید دید حس کرد و ستود

اسم شعر و شاعری از خود زدود

شعر پرده بردار رموز سری است

حرفهای ناگفته این خالق است

پس یقینا

شعر گفتن

کار من این بنده عاصی/کوچک/ناتوان/نیست/نبود

یکچنین کاری عظیم  از آن آشنای حریم حق بود 

در آن لحظه ی نادر مرد به خود گفت:

آن چه برای شادمانیم خواستارم

این است که در کنار تو در ایسلند آرام بگیرم

در روزی بزرگ .

و با تو اکنون را سهیم شوم

هم چنان که مو سیقی

یا طعم میوه ای

تو را با خود سهیم میکند.

در آن لحظه نادر

مرد در کنار او در ایسلند بود.

خورخه لوییس بورخس

شاید مهرم کشتی شود /من سوارش

بگذرم از طوفان دریاها سلامت/

راه را نشناسم /ناخدایش

تو ای موی سفیدت  یادگار

 سالها مهر ورزیدن

دهر  پير امروز  باز  از  نوجواني  ميكند

 ذر ه سان خورشيد رقص از شادماني ميكند

بر فراز سدره  با  پيك  خدا  روح  الامين

مرغ بخت خاكيان  هم  آشياني  ميكند

جان حق جويان مهجور به محنت مبتلا

از وصال  يار  جاني  كامراني  ميكند

ميزبان خان رحمت خاص و عام  را

بر سر خان ولايت ميهماني  ميكند

پرده بر دارم ز مطلب پرده دار كاينات

پرده برداري ز اسرار  نهاني ميكند

گوش جان هر لحظه از خنياگران بزم قدس

استماع نغمه هاي آسماني ميكند

فاش گويم در غدير خم به امر كردگار

مصطفي در نصب حيدر جان فشاني ميكند

ني همين بر اهل دل حق را نمايد آشكار

لطفها هم با محبان زباني ميكند

مدح ميگويد اميري را كه در ملك وجود

ز ابتدا تا انتها او حكمراني ميكند

با مرقع جامه ونان جوين شاه جهان

از پي پاس مروت زندگاني ميكند

كي اداي شكرآن مولا شود امكان پذير

ز آنچه لطفش با صغير اصفهاني ميكند

بندگانیم ما همه معبود بر در گاه تو

هر کسی از ظن خود محبوبتر در نزد تو

عاشقم دوست میدارم تورا

ای همه عشق و محبت ای خدا

این سخن یادگار است از مولا علی

ترس/مرگ را قطعا اخی

هر که از ترس /رافت حق فراموشش شود او مرده است

با عشق باید رو بدرگاه خدا کردن نه از روی هراس

شخص مرده با عشق سر و کارش کجاس

زانکه من عاشقم دوست میدارم تورا

جان فدای این رسول مهربانت میکنم

جز مهر بر لب نراندو قلب او با مهر بود

پس یقینا دین تو سرتاسرش با عشق بود

عاشقم دوست میدارم تورا

ای همه عشق و محبت ای خدا

مریم محمدیون          تیر ۸۷

خداوندا روزها میگذرند و زمان بزرگترین دشمن ما ست از برای

بهتر شدن و بهترین دوست که نوید دیدار میدهد و چه حیف که

 آنقدر زیبا نباشیم که خویش را  نتوانیم در آینه محبتت ببینیم

اگر با بار هیچ به نزدت آیم....................

خوب خواهم بود بهترین خواهم بود چون بهترینی که اگر نباشم

بار شرمندگیم را هیچ کس به  دوش کشیدن نتواند خوب خواهم

شد از روی عشق که من هراس نتوانمش خواند که شرمگین

بودن از روی زیبا دردناکترین عذابهاست.

 شیخ شهاب الدین سهروردی

 در آن نفس میکشیده.

سهروردی وجود را امری اعتباری و عقلی میداند و

 ماهیت را که اصل است و همه عالم از آن تشکیل

 یافته ۴ قسم ذکر کرده است.

نور است یا ظلمت و هریک از این ۲ جوهر است یا عرض.

اما نور جوهری شامل نفوس و عقول است و مراتبی دارد

که بالاترین آنها نور الانوار است.................

برای مطالعه بیشتر ۷ رساله شیخ با نام آثار فارسی وی

 به انتشاراتی اقبال رجوع شود.

گر عشق نبودی و غم عشق نبودی

                        چندین سخن نغز که گفتی که شنودی؟

ور باد  نبودی  که  سر  زلف  ربودی

                       رخساره معشوق به عاشق که نمودی؟

۸ مرداد روز بزرگداشت شیخ شهید شهاب الدین سهروردی 

                                  بهترین  روزهایم لحظه هایم  با  تو  بود

زندگی نامم حضورم را من کنون در این جهان

                                باری اما زیستن این نیست ‌، آن با  تو  بود

درد این  دوری  این قلب را خشکانده  است

                               قلب نیست این پاره پاره ،آن زمانها قلب بود

۳سال است از برایم ۸۰ سال بگذشته است

     ز عمر نوح بیشتر بگذشت بر من، نیست این زیستن آن با توبود

این اولین باری که تصمیم گرفتم یه چند خطی از خودم که شاید اسم شعر

هم  نمیشه روش گذاشت رو تو وبلاگم بگذارم و اینم به خاطر دیدن یه مطلب

 از یکی از دوستان بود .( و خود من زندگی کردن واقعی را همزمان با زنده بودن

 استادی بزرگ میدونستم پدر بزرگی عزیز که بعد از رفتنشون زنده مانی را

 در حال تجربه کردنم که زندگی کردن با او بود )  و

حالا عین این مطلب را برای شما میگذارم 

         

من فکر میکنم لحظاتی را میتوان      زندگی دانست که حاضر باشیم تمام عمرمان را به مرور آن لحظه ها بگذرانیم. لحظاتی که در هنگام سپری شدنشان، با خود آرزو میکنیم ای کاش می شد زمان را در همین لحظه منجمد کرد و بر این لحظه، ابدیتی بنا کرد. چقدر زندگی کرده ایم؟ چند سال؟ چند ماه؟ چند روز؟ چند ساعت؟ چه میزان از زندگیمان بوده که هر لحظه آرزو کرده باشیم که ای کاش، هیچ گاه لازم نباشد سر از خمار مستی اش برداریم؟   شاید هنر زندگی کردن این باشد که بکوشیم از لحظه های عادی و گذرا، چنین ابدیتی بسازیم.   شما چقدر زندگی کرده اید؟   از وبلاگ برای فراموش کردن

من که با این شعر نظرم و گفتم

 ثانیه ها این قلبها سالی را در مقابل خوددارند پر از ناشناخته ها و

اگر لحظه ای این قلبها متحد شوند خداوند دعای این قلبها را بی

جواب نخواهد گذاشت .پروردگارا روزها از پس هم میگذرند و ما

شرمساردر برابرت ما را ببخش که هرچه از ما سرمیزند از نادانی

 است ما را ببخش که فقط با امید به عفوت میتوانیم به درگاهت

 روی بیاوریم.هر چه که بر سر ما میگذرد همه از تدبیر توست

ولی خود بیان کرده ای که با دعا امکان تغییر میسر است.

ای جهان بخشی که روز و شب چو نور آفتاب

                  فضل و احسان تو دایم بر سماوات است وارض

من این سخنان را نمیگویم چراکه در برابر دیگر بندگان شما

هیچم امیدوارم بنده ای مقبول این نوشته ها را در آن لحظه بخواندو

وبخواهد.در سال نو شفای بیماران /تابیدن نور امید به قلب ناامیدان

بیداری غافلان/

مهربانی مهربانی مهر مهر محبت و محبت

 را در نهایت شرم خواهانیم.

 الهی مارا آنده که آن به

مطلب جدیدی بنویسم تا خون تازه ای تو وبلاگم جریان

پیدا کنه و زندگی دوباره شروع شه........................

آرزوی سفر به قونیه برایم دست نیافتنی مینمود.حال که نظری

 اینچنینی حداقل در موردقونیه ندارم مولانایی که در ترکیه وجود

 دارد را نیز متفاوت دیدم.گرچه خود حضرت نیز میفرماید.

هرکسی از ظن خود شد یار من.

آنهاهم به سبک خود مولانایی ساختند تا صنعت توریسم کشورشان

 را ارتقا بخشند.مراسم سمایی که هر ساله اجرا میشود زیباست

ولی فقط برای مدت کوتاهی چشم نواز است وتصنعی بودنش از

حال تعدادی از به قول خودشان سما زنها هویدا است و اجرای آن

عده با خلوصشان را هم از بین میبرد هرچند به استناد به شعر

یک استاد گرانقدر که میفرماید .

مستی خودرا نهان از مردمان باید نمود .با گروه دوم نیز موامق

 نیستم.موسیقی نیز تا حدی میتوانست منقلب کننده باشد اما

آن حس زودگذر نیز با نشنیدن اشعار مولانا محو میشد که اگر هم

ردپایی داشت بسیار اندک مینمودشور وجد وسماع باید همراه

 اشعار موزون خود حضرت باشد که انسان را از جای بلرزاند

مراسم هرچه پیش میرفت طنین این شعر بیشتر میشد

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید

 معشوق همینجاست بییاییدبیایید

تا بجوشد آبت از بالا و پست

دی گله ای ز طره اش کردم و از سر فسوس

گفت که این سیاه کج گوش به من نمی کند.

خلاصه که به سعی خود نتوان برد پی به گوهر مقصود  که اگریار شود لطف خدا

و نظری با ما باشد در زمان خویش واقع خواهد شد .گرچه دست از طلب ندارم .گله

 ای که میکنیم  از برای بازار تیزی است .

.آیا در این خیال که دارد گدای شهر 

روزی بود که یاد کند  پادشاه  از او  

به امید مهر و عفو گنه فرسای او که  از دریای لطفش نیم قطره ای توشه

سازیم.       

انچه حقیقت نیست واقعی نیست.

توهم است اگرچه واقعی به نظر میرسد.

عشق واقعی است .

به نام خدا که مرا افرید و من سهمی دارم از زیستن و برای زندگی میجنگم که بهترین

 باشم تا همرنگ واقعیت شوم .سکون مخالف حقیقت است ومن بهترین را میخواهم

برای بهترین   شدن فرا میگیرم و فرا خواهم گرفت. لحظه ها ارزشمندند و هر ثانیه

فرصتی است برای  کسب علم و معرفت که معرفت یعنی شناخت  و شناختن خود

که به شناخت پروردگار منتهی ......................... میشود .پس ستایش میکنم

 حرکت را واز سکون  و سستی دوری میجویم .

آمین

سوختنها هم عادت خواهیم کرد.

زندگی ان گونه که گمان میکنی نیست بلکه همین است که است اینکه

چگونه با زندگی کنار بیایی انرا متفاوت میکند.

شکوه های من درخشندگی دنیا را پنهان میکند.

قدری کار کار که حوصله خودمم ندارم چه برسه به وبلاگم .خلاصه بعد ازچند روز امتحان سطح گرفتن و سر وکله زدن با حدودا ۱۰۰ نفر و خدا خدا کردن که حق و ناحقی پیش نیاد یه کوه ورقه که باید تصحیح بشه  مصادف شدن تعطیلات چند روزه من با امتحانات برادرم و شروع دوباره کلاسهام  پشت سر هم  الانم  توی یه عصر تابستونی نشستم و کسالتمو به وبلاگم منتقل میکنم دنبال یه اتفاق جدیدم که مثل رویا باشه پر از نور الهی

به وبلاگهای دیگر من با موضوعات مختلف سر بزنید

سرزمین کهن در رابطه با توریسم

ستاره درخشان در مورد کامپیوتر و اینترنت لازم به ذکر است این وبلاگ ها دو زبانه خواهند بود

چه می خواهد از ما سپهر کبود